❤❤❤❤❤❤❤❤ پــســتــــ ثــابــتـــ ❤❤❤❤❤❤❤❤

ســـلــــــامــدوســـتــــــ عـــزیــــــزمـــ

مـــــــــرســــــــی
 ازایـــــنــکــه دفــتــرشـــعـــرمــنـــومـــیـــخـــونـــی


اگـــــــــر تـــــمـــــایــــــــل بـــــه تــــبــــــادل لــــیــــنـــــکــ داشــــــــتــــــــی
مـــنـــو بـــا اســمـ

وبـــمـ لــیـــنــکــ کــــن و بـــهــمــ خـــبــر بـــده


لــــــطــــفــا نــظـــر خـــصــوصـــــی همـ نـــذاریــد

. . . !

چـــی دلنشیــ♥ــن ‌تر از اینکـــﮧ


مدام و بی ‌بهانــــﮧ صدایت کنم با علامت ِ سوال …؟


و تو ســـر ِ حوصلـــﮧ جــواب بدهــــ♥ـے جـــــــ♥♥ــــانـــم



هر که می خواهـی بـاش؛
ایـــن عـادت مشـــتــرک انسـان هاســت,
تـــو نیــــز روزی , ســــــاعتـــــی , لحظــــه ای؛
احســـــــاس خواهـــــــی کرد کـــه هیــچکس دوســــتــت نــــدارد..

بـــــــدونـــــــــ تـــــــــــــو مـــــیـــــــــــمــــــیــــــــــرمـ  . . . !

عاشق اونیم که:

می تونه منو بخندونه

وقتـــــی

نمی خوام

حتی

لبخند بزنم...


بـــا مـــنــــ بــــــــــــــاشـــــ  . . . !

حســــــــ بودنت قشنگ تریـــ ـــ ــن حس دنیاست


تو ڪـﮧ باشی ..



هر روز را .. نـــ ــــــ ــــ ـــــه!



هر ثانیه را .. عشــ ♥ــ ــ ♥ـق است !!



امـــــــانــــ از مـــــــــردمـــــــــ ایـــــــــــنــــ  شـــــهــــــر . . . !

دَلــمــ گــِرفـتـ ـهـ اَز ایـטּ شَهـ ــر

 

 کــهـ آدَمــ هــآیــَشــ  هـَـمــچـ ــوטּ هــَوآیـــَشــ

 

 نآپآیدآرَنـ ــد ...

 

 گآهـ آنقـَ ــدر پآکـ کهـ باوَرَتــ نِمے شـَ ــوَد

 

 گآهـ آטּ چنـ ــاטּ آلودهـ کهـ

 

 نَفَسَــــــــتـ ـ ـ ــ ـ مے گیـ ــرد!!...

بـــــــــی تـــــــــو مــــیــــمـــــیــــــرمـــــ . . .




شــــــــیــــــشــــــــه دلــــــــ را شــکـــــســـــتــــــن


احــتــــــیــــــاجــــــــشــــــ ســــــنـــــــگــــــــ نـــیـــــــســـــــتــــــــ


ایــــــــنــــــ دلـــــــــــــ


بــــــــا نــــــگــــــــاهــــــــی ســـــــرد پـــــــرپــــــــر مــــــی شــــــود



بـــــــاخــــــودمـــ عـــهــــــد بــــــســــــتــــــمـــــ


بــــــار دیــــــگــــــــــر کـــــه تـــــو را دیــــــدمـــــــ ...


بــــگــــویــــــمــــــ از تــــو دلــــگــــــیـــــــرمــــ ولـــــــی


بــــــــاز تـــــــــو را دیــــــدمـــ و گـــفـــتــــمــ : " بـــــی تـــــو مـــیــــــمــــــیــرمـــ"


یـــکــــ دلـــ ســـیـــــرگـــریـــه مـــیـــخــواهــــمـ . . . درآغـــــــوشـــــ تـــــــو !



در ايــــــــــــن شــــــهـــــــــر

صــــــــدای پــــــــــــای مــــــردمــــــی اســــتـــــــــ

كـــه تــو را مــيــبـــوســــنـــــــــد

طـــــنـــــــابـــــــــ دار تــــــــو را مــــيـــــــبـــــــافــــنـــد

مـــردمـــی كــــه صــــادقـــــانــــه دروغ مـــيـــگـــويـــنـــد

و خـــالـــصــــــانــــــه

بــــــه تــــــو خــــــــيـــــانــــــتـــــ مـــيــكــنــــنـــــد

در ايـــــن شـــهــــــر

هــــــــرچـــــــه تـــنـــهـــــاتــــر بــــــــاشـــی

پــــيـــــــروز تـــــــری


         



کـــســی هــــســـتـــــــ آغـــوشـــــــش را

 
شــــــانــــــــه هــــایـــــش را

 
بـــــــه مـــــن قــــــــــرض بـــــــدهــــد !

تـــــا یــــــکــــ دلـــ ســیــــــر گــــریـــه کــنـــمـ؟!


 
بــــــدون هـــــیــــچ حـــــرفــــــــ

و ســـوالــــــــــ

و جــــــــوابـــــــــ

و دلــــــداری

و نـــــصــــــیـــــحــــــتــــــــی ؟

نــمــیـــتـــونـــمـــ فــرامــوشـــتــــ کــنــمـــ...



شـــده بـــــعـــــضـــی وقــتــــا

دیــگــه دوســش نــداشــتـــه بــــــاشـــــی ؟!!!

 بـــــه خــــــودتـــــــ بـــگـــی

اصــلـــــا واســه چـــی دوســـش دارمـ ؟!!!

 مــگـــه کـــیــــه ؟؟؟

مــگــه واســمـ چــیــکـــار کـــرده ؟؟؟

 مــگـــه چــی داره کــه از هــمـــه بــهــتـر بــاشــه ؟؟؟

اصـــلـــا مــن کــه از اون خــیــلــی بــهــتــــرمـ ...

 بـــعـــد بــه ایـــن مــیــخــنـــدی

کــه اصــلـــا چــرا ایـــنــقـــد داری خــودتـــــ و اذیــتــــ مـــی کــنـــی ...

یــهــو یــه چـــی یــادتــــــ مـــیـــاد ...

یــه چــیــز خــیــلــی کـــــوچــیـکـــ ...

یــه خـــاطـــره ...

یــه حـــرفـــــ ...

یـــه لــبـــخــنــد ...

یـــه نــگـــاه ...

 و بــعــد هــمــیـــن ...

هــمــیــن کــافــیــه تـــا بــه خــودتـــ بــیــای

 و مــطــمــئـــن بــــشـــی نـــمــــی تـــــونـــــی فـــرامــوشـــش کــنـــی ....!!!

تـــــنــــهـــــایـــــمـــ مــــگــــذار  ...




بـــــــیــــا

بــــیـــــــا

کــه مـــــرا بــــــا تــــــو مـــــاجـــــرایـــــی هـــســـتـــــــ ...

رواســتـــــ کـــه چــنــیـن بــــی حــســـابــــ دلـــــ بــبــری...؟!


                       


ســـکـــوتــــــ کــه مــیـــکــنــمــــ

مـــیــگــویــی خــــداحــافــظـ !

لــطــفــا دیــگــر ســکــوتــــ هـــایـــــــمــ را تــفــســیــر نــکــن

اگــر مــی تــوانــســتــی مــعــنــی آن هــــــــا را بــفــهــمـــی

کـــه کــارمـــان بــــــه خــداحـــافــظــی نــمــیــکــشــیــد .. !!


                


تــو را بـــه یـــاد آن روز

تـــو را بــه یـــاد گــلــبــرگـــــ هــای خــشــکــــ آن روز خــشــکـیــده

تــو را بــه روز اولــــ بـــار دیــدنــتـــــ

تــو را بــه اولــیـــن نــگـــاه عـــاشــقــانـــه

تــو را بــه یـــاد بـــاران روز نـــیــامـــده اتـــــ

تــو را بــه تــنـــهـــایـــی روز رفــتــنــتـــــــ

تــو را بــه بـــاران روز بـــرگــشــتــنــتـــــــ

                                              

                                                   تــنــهــایــمــ مــگــذار دیــگــــر



دلــــــــتـــــنـــگــــتـــــــمـ


کــلـــ دنــيـــا را هـــمـ کـــه داشــتــه بـــاشـــی

بـــاز هـــمـ دلــــت مـيـــخواهــد

بـــعــضـــی وقــتـــهـــا

فــقـــطــ بــعــضــی وقــتــهـــا

اصــلــا ً بـــرای يـــک لـــحــظـــه هــــمـ کــــه شـــده

هـــمـــه دنــيــــای يــــک "نفــر" بـــاشـــي ...

             


ایــن کــه دلــتــنــگــــ تــو امـ اقـــرار مــی‌خــواهــد مــگــر؟

ایـــن کــه از مــن دلــخــوری انــکــار مــی‌خــواهــد مـگـر؟

وقــتـــ دلـــ کــنـــدن بــه فــــکــر بــاز پــیــوسـتــن مــبـاش

دلـــ بــریــدن وعـــده‌ی دیـــدار مـــی‌خـــواهــد مــــــــگــر؟

بـــا زبــان بـــی‌زبـــانــــی بـــارهـــا گـــــفـــتــــی: بـــــــرو!

مـــن کـه دارمـ مــی‌رومـ! اصـــرار مــی‌خـــواهــد مــگـر؟

تـــــــــو زنـــدگـــی مـــنـــــــــی ...



نــمــی نــويــســمــ 

چــون مــی دانـــمــ هــيــچ گــاه نــوشــتـــه هــايــمــ را نــمــی خـــوانــی!

حــرفـــــ نــمــی زنــمــ

چــــون مــی دانــمــ هـــيــــچ گــاه حــرفـــ هــايــمــ را نــمــی فــهــمــــی!

نــگـــاهــتــــ نــمــی کــنــمــ

چــون تـــو اصــلـــاً نــگــاهــــمــ را نـــمـــی بـــيـــنــــی!

صــدايــتـــــ نــمـــی زنــمــ

زيـــرا اشــکـــ هـــای مــن بـــرای تـــو بـــی فـــايـــده اســتـــــ!

فــقــطـ مـــی خــنــدمــ

چـــون تــــو در هــر صـــورتــــــ مـــی گـــويـــی مــن ديــوانــه امــ


                   


زنــدگـــی یــعــنـــی :

نــاخــواســـتـــه بــه دنــیـــا آمــدن

مــخــفـــیــــانــــه گــــریــــســـتـــن

دیــــوانــــه وار عـــــشـــق ورزیـــدن

وعــاقــبــتـــ درحــســرتــــ آنــچـــه دلــــ مـیــخــواهــدومــنــطــق نــمــیــپــذیــرد،مــردن . . .

بــدون تــومــی مــــیـــرمـ ...

17


خــودمـ را در کــوچــه ی تــنــهــایــی گــمـ کــرده امـ

تــا شــایــد تــو مـــرا صــدا بــزنـــی

تــویــــی کــه دوســتـــتـــــ دارمـ

مــثـــلــــ هــیــچــکــس دیــگــری

مــثـــلـــــ بــی مــانـنـدی خــودتــ

مــن،مــنــتــظـــر یــکـــــــ پــگــاه نــاگــاه هــســتــمـ مــثــلـــــ آســمـــان

در آرزوی دو بــالــــــ و مــثــلـــــ پــرنـــده در امــیــد آفــتـــابــــ

خـــدایـــا!

مــرا بــه آســمـــان بــبــر

خــیــلــــی وقـتـــــ اسـتـــ کــه دلـمـ زمــیــنــگــیــر شــده استـــــ


                        


تــنــهـــایـــی یــعــنــی

یــادتــــــ بـــاشـــه وقـــتـــی داری مـــیــــری بــــیـــرون

دســتــکـــشـــتـــــ رو هــمـ بــبـــری

چــــون کــســی نــیــســتــــ کــه دســتـــتــــ رو

تــو دســتــــاش بــگــیـــره و هــــــــا کــنــه


         


فــكـر نــكــن كــه بــه پــایــتــــ مــی نــشــیــنـمـ ....!

بـلـنـد مــیــشــومـ ...

آرامـ چــرخـی مــیــزنــمـ و مــطــمــئــن مـیـشــومـ کـه نــیـسـتـی...

بــعــد بــرمــیــگــردمـ سَــرِ جــایــمـ ...

ســرمـ را مــیــگــذارمـ ... و مــیــمــیــــرمـ

بـــرگــرد...



بــر درتــــــ مــی آمــدمـ

هـــر شــبــــ مـــرا وا مــیـــزدی 

گــفــتــمــتـــــــ نــا مــهـــربـــانـــی

دمـ ز حـــاشـــــا مــیـــــزدی

دیـــدمـــتــــ یـــکــــ شـــبــــ

بـــه دریــــــا خــیـــره بـــودی تـــا ســحــر

کـــاش دریــــای تــــو بــــودمـ

دلــــ بــــه دریـــا مـــیـــــزدی




         


یـــادمـ مـــی آیـــد گــفــتــه بــودی ســاده و کـــوتـــاه نــویـــســـی را دوســتـــــ داری

تـــقـــدیـــمـ بــه تــــو ســـــاده و کــــوتــــاه

تــنــهــــا هـــمـــیـــن 2 کـــــلـــمـــــه :

بـــرگـــــــرد ........ دلــتـــنــــــــگمـ

کـــــــــاشـــــــ مــیــشــــــد...



کـــاش مــیــشــد بــــــی کـــســـــی را چــــاره کـــــرد

دفــتــر دلـــواپـــســـی را پــــاره کــــرد

یـــکـــــــ ســـحـــر زلـــفــــــ تـــو را در خـــوابـــــــ خـــوش

بــــــا نــــوازش هـــای بـــاران شـــــانــــــه کـــــرد

درپـــــس دیـــــــوار ایـــن شــــــهــــــــر عـــجـــیـــبـــــ 

در کــنـــارتـــــ عــــاشــــقــــانـــــه خــــانــــه کــرد

کـــاش مـــیـــــشـــد دســتــــ در دســـتـــــ تـــــو داد و

دیـــده بــا اهــلــــــ جــهـــان بــیــگــانــه کـــــرد



دیــشــبــــــ از دلـتـنــــگــیـــتـــــــ بــغـــــض گـــــلـــویـــــمـ را شــکــســتــــ

گــــریـــــه ای شــــد بـــــر فــــراز آرزوهـــایـــمـ نــشــســتــــــــ

مــن نـــگــــاهــــتـــــــ را کــــشــــیـــــدمـ روی تــــاریـــــخ غــــزلـــــ

تـــا بــــمـــــانــــــد از روزی کـــــه بـــــر قــــلـــــبــــمـ نـــشــســـتــــــ

نـفــســ هـامــو بــه دیـــدار تـو مـدیـونــمـ...



حـــــلــــالــمـ کـــن اگــــــر دوری اگــــــر دورمـ

اگــــــر بــــا گــــــریـــــــه مــــــیــــــخــــــنــدمـ

حـــلــــــالــــــمـ کــــــن کــــــه مـــــجـــبــــورمـ

بــگــــو عـــادتـــــ کــنــمـ بـــی تــو کــه مــیــدونـــی ، نــمــیــتــونــمـ

کـــه مــیــدونــــی نـــفــــــس هـــــامــــــو بــــه دیـــــدار تــــو مــدیــونــــمـ . . .





هــنـــوز هــمـ وقـــتــی بــاران مـــی آیــد

تــنــمـ را بـــه قــطـــراتــــــ بــاران مــی ســپــارمـ

مــی گــویــنــد بـــاران رســـانـــا اســـتــــ

شــایـــد دســتـــ هــای مــــن را هـــمـ

بـــه دســتـــــ هــای تـــو بــرســـانـــد

انـــتـــظــاردیـــدن یــارچــقدرطــولـــانــی اســتــــ...


روحـــمـ مـــیـــخــــــواهــــــد بـــــرود

یـــکــــ گـــــوشــــه بـــنـــشـــیـــنـــد

پـــشـــتـــش را بـــکـــنـــد بــــه دنــیـــا

پـــاهــایـــش را بـــغــــل کـــنــــد و بــــلــنـــد بـــلـــنــد بــگـــویــد:

                                                              

                                                                 مــن دیــگـــر بــازی نــمـیــکــنـمـ


      


 خــیــلــی وقــتــه چــشــمــهــایــمـ از فــکــر تــو بــارانــیــســتـــــــ

ســالـــــ هــاســتـــــــ دریـــای دلـــمـ از عــشــق تـــو طـــوفــانــیــســتــــ

دیـــگـــر کـــاســـه صــبــرمـ شـــده لــبـــریــز از درد بــی تـــو بـــودن

خـــدایـــا انــتـــظـــار دیـــدن یـــار چـــقــــدر طـــولـــانــیــســـتـــــــ . . .

انـــتـــظــاردیـــدن یــارچــقدرطــولـــانــی اســتــــ...


روحـــمـ مـــیـــخــــــواهــــــد بـــــرود

یـــکــــ گـــــوشــــه بـــنـــشـــیـــنـــد

پـــشـــتـــش را بـــکـــنـــد بــــه دنــیـــا

پـــاهــایـــش را بـــغــــل کـــنــــد و بــــلــنـــد بـــلـــنــد بــگـــویــد:

                                                              

                                                                 مــن دیــگـــر بــازی نــمـیــکــنـمـ


      


 خــیــلــی وقــتــه چــشــمــهــایــمـ از فــکــر تــو بــارانــیــســتـــــــ

ســالـــــ هــاســتـــــــ دریـــای دلـــمـ از عــشــق تـــو طـــوفــانــیــســتــــ

دیـــگـــر کـــاســـه صــبــرمـ شـــده لــبـــریــز از درد بــی تـــو بـــودن

خـــدایـــا انــتـــظـــار دیـــدن یـــار چـــقــــدر طـــولـــانــیــســـتـــــــ . . .

عــاشــقــانــه هـــا ...



عـــاشــقــــانـــه هــــا را دوســـتــــــ دارمـ

  عــاشــق شـــدن هــا دوســتـــــ دارمـ

عــــاشـــق هـــا را دوســـتـــــ دارمـ

مــعـــــنــــای عـــشـــق را نـــمـــی دانــنـــد

امـــا آنـــهــا کـــه بـــه دنـــبـــالـــ دانـــســـتــن آن انـــد را دوســـتــــ دارمـ

نـــگـــاه هـــای آســـمـــانـــی را دوســتــــــ دارمـ

اشـــکــــــ هــای زلــــالـــ در حــــــرکــتــــــ بـــه ســوی زیـــبـــایـــی را دوســـتــــ دارمـ

ســخــتــــ اســتــــ نــوشــتـــن ولـــی واژه هـــا را دوســتــــ دارمـ

امـــا هــیــــچ نــــگـــــویـــــمـ جــــز بــــا ســــکــــوتــمـ

فـــاش نـــکــنــمـ حــتـــی بـــه وقــتــــ غـــروبــمـ

امــا هــیــــچ کــدامـ راحــتـــ نــیــســتـــــ

هــیـــچ کــدامـــش بـــی زحــمــتــــ نــیــســتــــ

امــا دوســتـــــ داشــتــن را دوسـتــــ دارمـ

دوســتــــــ داشــتـــه شــدن رادوســتـــــــ دارمـ

عاشــقــانــه زیــســتـــن را دوســتـــــــ دارمـ

عـــارفـــانـــه دیــــدن را دوســتـــــــ دارمـ

چــــون دوســتـــــــ داشــتــن زیــبـــاســتـــــــ

مـــثــــلـــ روشــنــای شــفــق

مــثـــل ســتــار گــان



*HAPPY  VALENTINE's  DAY*



                

تــاصــبــح ســتــاره هــارو مـــی شـــمـــرمـ



  دیـــــشـــــبـــــ دوبـــاره دیــــدمـــتــــ امـــــا خـــیـــــال بــــــــود   

تـــــو در کــــنــــار مـــــن بــــشـــیــــنــــی؟ مـــحـــال بــــود 

  هـــــر چـــــه نــــگــاه عــــاشــــق مــــن بـــی نـــصـیــبــــ بـــود 

  چـــــشـــمـــــان مــهـــربـــان تـــو پـــــــاکـــــــ و زلــــال بـــود 

  پــــایــــــیــــــز بــــــود و کـــوچـــه ای و تـــکــــ مــســافـــری 

  بـــا تــــو چــقــدر کـــوچـــه ی مـــا بــــــی مــــثـــــال بــــــود 

نـــشـــنـــیـــد لـــحـــن عـــاشـــــق مــن را نـــــگـــــاه تـــــــو 

  پـــــرواز چـــشـــمـ هـــــای تـــــو مــــــحــــتـــاج بـــــال بــــــود 

ســیـــبــــ درخــــتــــــ بــــــی ثـــــمـــــر آرزوی مـــــــن 

یـــــکــــــــ عـــــمـــــر مــــانـــده بـــود ولـــی کـــال کــال بـــــود 

گــــفـــتــمـ کــمـــی بــمـــان بـــــه خـــدا دوســتــــ دارمــتـــــــ 

  گــفـــــتــــــی مــجــال نــیــســتـــــ ولــــیــکــــن مــجــال بـــود 

  یـــکـــ عــمــر هـــر چــــــه ســهــمـ تـــو از مـــــــن نــگــاه بـــود 

  ســهــمـ مــن از عــبـــور تـــــو رنـــج و مـــــلــــــال بـــــــــود 

چـــیــــــزی شـــبـــیــه جــــامـ بـــلــور دلی غـــریـــبـــــ حــالــا شــکــســتـــ 

  وای صـــدای وصــــال بـــــــود 

شـــبــــــ رفـــــتــــــ و مــــــاه گــــــــمـ شــــــد و خـــوابـــمــ حـــرامـ شــد 

امــــا نــــه بـــــــا خــــــــیــــــال تـــو بــــودمـ حــلــــال بــــــــود   


                      

                      


تــــا کـــدومـ ســتــــاره دنـــــبـــــــال تــــو بــــاشـــمـ 

تـــــا کــــــجــــــــا بـــــــی خــــــبــــــر از حـــــــال تــــو بـــاشـــمـ 

  مـــگــــــه مــیــشـــه از تــــو بـــــریــــد و دل کــــنـــــد 

  بـــگـــــو مـــــــی خـــــوامـ تـــا ابـــــد مـــــــال تــــو بــــــاشــــــمـ 

  از کــســــی نـــیـــســـتــــ کـــه نــــشــــــونـــــی تـــو رو نـــگـــــیــــرمـ 

  بـــه تـــو روزی مـــی رســـمـ مــــن کــه بــــــمــیــــــرمـ 

  هــنـــــوز هــمـ جــــای دو دســـــتـــــات خـــــالـــی مـــونــده 

  تــا قــیـــــامـــتـــــــ تــــــوی دســــتــــــای حــــقــــیـــــرمـ 

خــــاکـــــ هـــــر جـــاده نـــشـــســـتـــه روی دوشـــمـ 

کـــی مــیــاد روزی کـــــه بــــا تـــــو روبــــــــرو شــــــمـ 

  مـــــن کــــه از اول قــــــصــه گـــفــــتــــــه بـــــودمـ 

غــــیـــر تــــــو بـــــا ســـایـــــه هــــمـ نـــمـــــی جــوشــمـ    

او هـــــــــــرگــــــــــــزنــفــهــمــیــــد






شـــبـــی غـــمـــگــیـــن

شــــبـــی بـــــــارانــــی و ســـــــرد

مـــــــــرا در غـــــربــــتـــــــــــــــ فـــــــردا رهـــــــا کــــــرد

دلــــــــمـ در حــــــســــــرتــــــــ دیــــــدار او مـــــانــــد

مـــــرا چــــــــشــــــــــمـ انـــــتــــظــــــار کــــوچــــه هـــا کـــرد 

بــــــــــــه مـــــن مـــــی گـــفـتــــــــ تــــــنــــــهــــــایـــــــــی غــــــــریـــــبــــــــ اســـــتـــ

بـــــبــــــیـــــن بــــــا غـــــــربــــــــتــــــــش بـــــا مـــــــــن چـــــه هــــا کــــــرد

تـــمــامـ هـــســــتــــی امـ بـــــود و نــدانـــســـتــــــ

کــه در قـــــلــــبـــــمـ چـــــــه آشــــــوبــــــــــــی بــــــــــه پــــــــا کـــــــرد

او هـــــرگــــــــــز شــــــکـــــســــــتـــــــمـ را نـــفـــهـــمـــیـــد

اگــــــــر چــــــــه تــــــا تـــــــه دنــــــیـــــــــا صــــــــدا کــــرد

رفـــــــــتـــــــــی ...



نــبــودنــتـــ بــهــتــریــن بــهــانــه اســتـــ بــرای اشـــکـــ ریــخــتــن

ولــی کــاش بــودی  تــا اشــکــهــایــمـ از شــوق دیــدارتــ سـرازیــر مــی شــد


کـاش بــودی و دسـتـهـای مـهـربــانــتـــ


مـرهـمـ هـمـه دلـتــنـگـی هـایـمـ ونـبـودن هـایـتــ مـی شـد


کــاش بــودی    تــا سـر بــه روی شــانــه هــای مـهــربــانــتـــ مـی گــذاشـــتـمـ


و درد هـــایــمـ را بــه گــوش تــو مـی رســانــدمـ


بـدون تـو عــاشــقــی بــرایــمـ عــذابــــ آور اســتــــ


مــی دانــمـ کــه نـمــی دانـــی


بــعـد از تــو دیــگـر قــلـبــی     بـــرای عـــاشـــق شـــدن نـــدارمـ


کـاش مــی دانــســتــی کــه چــقــدر دوســتــتـــ دارمـ


و بــیــش از عــشــق بـــر تــــو عـــاشـــقـــمـ

مـی دانـی کـه اگــرازکــنــارمـ بــرویلــحــظـه هـای زنــدگـی


بــرایــمـ پـــرازدرد و عـذابـــ اسـتـــ


مــی دانــمـ کــه نــمــی دانــی


دیــگــر بـــدون تــو بــهــانــه ای نــیـــســتـــ بــرای ادامـــه زنــدگـی جــز


انـــتــظـــار آمــدنــــتــــ حـــالـــا دیــگـــر نـــه از حــادثــــه خـــبـــر اســـتـــــ 


و نــه از اعـــجـــاز آن چـــشـــمـــهـــای آشـــنـــا


از دلـــتـــنـــگــــی هـــا     هـــمـ کــه بـــگـــذریـــمـ


تـــنـــهـــا    تــــنــــــــــهـــــــــــــــــا اتـــــفـــاق ایـــــن روزهـــــای مــــن اســتـــــ...........





مـــن گـــمـــان مــیـــکــردمـ رفـــتـــنــتــــ مــمــکــن نــیــســتـــ


رفــتــنــتـــ مــمـــکــن شـــد


بــاورش مــمـــکـــن نـــیـــســتـــــ


تــو نـــمـــی دانــی


نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه!


کـــه چــه دردی دارد خــلـــا جــای تــو را حـــس کــردن


و هــمــیــن درد هــمــه جــان مـــرا مــیــکــاهــد


تــو نــمــی دانــــی


نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه!




حـــســـرتــــ ... ســـکــوتـــ




و هــرچــقــدر کــه دوســـتـــ داری بـــرای ســکــوتـــ شــعـــر بــگــو و فــلــســفــه بــبــافـــ


و تـــوی دلــتـــ تــکــرار کــن کـــه


"ســرمــایــه هـــر آدمـــی بـــه انــــــدازه ی حــرفــهــایــی اســتـــ کــه بــرای نـگـفـتـن دارد "

حــتــمــا بــعــدش هــمـ ســر کــج مــی کــنــی و آه مــیــکــشــی    نـــه؟


لــعــنــتـــ بــه کــتــابــهــا کــه مــیــشــه تــوشــون هــمــه چــی پــیــدا کــرد


لــعـــنـتـــ بــه مــا کــه فــقــط اون جــمــلــه هــایــی رو حـفــظ مــی کــنــیــمـ کــه زنـدگــی و


تــرســهــامــون رو تــوجــیــه کــنــن

عــزیــز مــن  شـایــد بــایــد جــمــلــه اتـــ رو عــوض کــنــی


نــکــنــه جــمــلــه ی درســتـــ ایـن بــاشــه ؟ :


"حــســرتــهــای هــر آدمــی بــه انــدازه ی حــرفــهــایــی اســتــــ کــه بــرای نــگـفــتــن دارد"


 تــو هـرچــقــدر کــه دوســتـــ داری آه بــکــش و فــلــســفــه بــبـــافـــ

مـــن یــکــی   ازیــن در ســکــوتــــ بــرگــزار کــردن عــشــق و عــاطــفــه و مــحــبـتـــ و


خــشــم،بــیــزارمـ


خــداحــافــظ عــشـــق رویــا ...



گــفـتــه بــودی فــردا 

 پــشــتــــ ايـــن پـــنــجـــره هـــا

 غـــنـــچـــه ای مـــی رويـــد 

 و کـــســـی مـــی آيـــد 

 روشـــنـــی مـــی آرد 

 ديـــرگـــــــــاهـــيـــســتـــــ کـــــه مــــن 

پــــــشـــــتــــ ايـــن پـــنـــــجــــره هــــا مــنــتــظــرمـ 

 ولـــی ايــنـــجــا حـــتــی 

 رد پــايــــــی هــــمـ نــيــســتــــ 

یـــــکـــی مـــــی پــــرســـــد انــــدوه تـــو از چـــیـــــــســـــتـــــ؟؟

ســـبـــبــــ ســـاز ســــکـــــوتــــ مــــبـهـــمـــتـــ کـــیــــســـتـــ؟؟

بـــرایــــــــــش صــــادقـــانــــه مـــــی نــــویـــســـمـ 

بــــــرای آنــــکــــــه بــــــایـــد بـــــاشـــــد و نـــیــــســـتـــــ




دیـــــدمــــــش از دور کـــه مـــی رفـــــــتــــ 

اشــــکـــ ســــردی تــــو چــــشـــاش بـــــود

 اون نـــــمــــــی خــــواســـتـــــ بـــره امـــا

 زنــجـــــیــــــر اجــبـــار بــــــاهـــــــاش بــــــــود 

مــــــــــی شـــــنـــیــــــــدمـ هــــق هـــقـــــش رو 

کــــه مـــــی گــفــتــــ تـــــــا فــــــــردا بـــــــــدرود

 لــــحـــظـــــــه هـــــایـــــــــی تــــــلـــــــخ بـــــود

 امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

 دل مــــن مـــنـــتـــظـــــرش بـــــود 

بــــه ســــلــــــــامــــــــتـــــــــ ای هــــــمــــــه کـــــــــــــس 

مـــــی دونـــــــــــــــــمـ کـــــــه بــــــــرمــــــــی گـــــــردی 

مـــــــــی دونـــــــم دلـــــــــتـــــــ هـــــــمــــــیــــــــن جـــــــاســـــتــــــ 

از دلـــــــــمـ ســفــر نــکــردی

 خـــیــــــلـــــی زود رفـــتـــــــ لـــــبـــــــــ جـــاده 

امــــا مـــن اونـــو مــــیـــدیــــدمـ 

خـــداحـــافــــظ گـــــفــــتـنــش رو خــــیــلــــی روشــــــن مـــی شـنــیــدمـ 

چــنــد قــدمـ مـــونــده بــــه بـــــودن 

ذره ای نــــزدیـــکــــــ تـــر از مـــن

 ســــر وعـــدمـــــون نــشــســتــن 

بـــغـــــض ســـردمـ نــــعـــــره مــــی زد 

خـــداحــــــافــظ عــــشـــــق رویـــــا 

مـــی مــــونــــمـ تــــــا بــــرگــــردی 

روی نـــیـــمـــکـــتــــ 

لـــبــــــــ دریـــــــــــا

دلـــمـ گـــرفـــتــه ...



 


 

 

دلـــمـ گــرفــتــه آســمــون  ....  نــمــیــتــونــمـ گــریــه کــنــمـ

شــکــنــجــه مــیــشــمـ از خــودمـ  ....  نــمــیــتــونــمـ شــکــوه کــنــمـ

انــگــاری کــوه غــصــه هــا  ....  رو ســیــنــه مــن اومــده

آخ داره بــاورمـ مـــیــشــه  ....  خــنــده بــه مــا نــیــومــده

دلــمـ گــرفــتــه آســمــون  ....  از خــودتــمـ خــســتــه تــرمـ

تــو روزگــار بــی کــســی  ....  یــه عــمــر کــه دربــدرمـ

حــتــی صــدای نــفــســمـ  ....  مــیــگــه کــه تــوی قــفــســمـ

مــن واســه آتــیــش زدن  ....  یــه کــولــه بــار شــب بــســمـ

دلــمـ گــرفــتــه آســمــون  ....  یــکــمـ مــنــو حــوصــلــه کــن

نــگــو کــه از ایــن روزگــار  ....  یــه خــورده کــمــتــر گــلــه کــن

مــنــو بــه بــازی مــیــگــیــره  ....  عــقــربــه هــای ســاعــتــمـ

بــرگــه ی تــقــویــمـ مــیــکــنــه ....  لــحــظــه بــه لــحــظــه لــعــنــتــمـ

آهــای زمــیــن بــرای مــن ....  یــه لــحــظــه تــو نــفــس نــزن

نــچــرخ تــا آرومـ بــگــیــره ....  یــه آدمـ شــکــســتــه تــن

 


تـــــــو رفــتــی ...

امــــــــروز باز این من بودمـ


که در ضـــــربان یک لحـــــــــظه دیدنت ایـــــــــسـتادمـ


و در آتـــــــــش غـــرور نگـــاهت ســـــوختمـ


و تـــــــو مثــــــل هر بار دیـــــــــــگــــــــر


اضطــــــــراب ندیــــدن را درچـــشمان بــی قرارمـ دیـدی


حســــرت رفــتنت را از ســـــکـوت نگـــاهمـ شنیدی


و رفـــــــــــــــتـــــــــی


این بار تلـــــــخ تر از هـــر بار


مـــــــــی دانی ؟


آتـش تــلــخ نگاهــت هـــنوز دیدگــــــانمـ را مــــــی سوزاند


و اشــــک مــرحــــمـی نــیـســـت بر آتـــش دل



بـا این هــمـه دل بـه ایــن خـــوش می کــنم که عــطـر آبــی نـفســهایت


در میان خالی اندوهـــــــــــناک این شهر پراکــنده است


مـــعنی بــــــــــــــاران !!!


چـــگونه التمــــــاســـــــت کـنمـ که بـمانی 


و حجمـ انبوه تـــــــنــهایــــــیــمـ را سـیـــــــــراب کـنی ؟