دیـــــشـــــبـــــ دوبـــاره دیــــدمـــتــــ امـــــا خـــیـــــال بــــــــود   

تـــــو در کــــنــــار مـــــن بــــشـــیــــنــــی؟ مـــحـــال بــــود 

  هـــــر چـــــه نــــگــاه عــــاشــــق مــــن بـــی نـــصـیــبــــ بـــود 

  چـــــشـــمـــــان مــهـــربـــان تـــو پـــــــاکـــــــ و زلــــال بـــود 

  پــــایــــــیــــــز بــــــود و کـــوچـــه ای و تـــکــــ مــســافـــری 

  بـــا تــــو چــقــدر کـــوچـــه ی مـــا بــــــی مــــثـــــال بــــــود 

نـــشـــنـــیـــد لـــحـــن عـــاشـــــق مــن را نـــــگـــــاه تـــــــو 

  پـــــرواز چـــشـــمـ هـــــای تـــــو مــــــحــــتـــاج بـــــال بــــــود 

ســیـــبــــ درخــــتــــــ بــــــی ثـــــمـــــر آرزوی مـــــــن 

یـــــکــــــــ عـــــمـــــر مــــانـــده بـــود ولـــی کـــال کــال بـــــود 

گــــفـــتــمـ کــمـــی بــمـــان بـــــه خـــدا دوســتــــ دارمــتـــــــ 

  گــفـــــتــــــی مــجــال نــیــســتـــــ ولــــیــکــــن مــجــال بـــود 

  یـــکـــ عــمــر هـــر چــــــه ســهــمـ تـــو از مـــــــن نــگــاه بـــود 

  ســهــمـ مــن از عــبـــور تـــــو رنـــج و مـــــلــــــال بـــــــــود 

چـــیــــــزی شـــبـــیــه جــــامـ بـــلــور دلی غـــریـــبـــــ حــالــا شــکــســتـــ 

  وای صـــدای وصــــال بـــــــود 

شـــبــــــ رفـــــتــــــ و مــــــاه گــــــــمـ شــــــد و خـــوابـــمــ حـــرامـ شــد 

امــــا نــــه بـــــــا خــــــــیــــــال تـــو بــــودمـ حــلــــال بــــــــود   


                      

                      


تــــا کـــدومـ ســتــــاره دنـــــبـــــــال تــــو بــــاشـــمـ 

تـــــا کــــــجــــــــا بـــــــی خــــــبــــــر از حـــــــال تــــو بـــاشـــمـ 

  مـــگــــــه مــیــشـــه از تــــو بـــــریــــد و دل کــــنـــــد 

  بـــگـــــو مـــــــی خـــــوامـ تـــا ابـــــد مـــــــال تــــو بــــــاشــــــمـ 

  از کــســــی نـــیـــســـتــــ کـــه نــــشــــــونـــــی تـــو رو نـــگـــــیــــرمـ 

  بـــه تـــو روزی مـــی رســـمـ مــــن کــه بــــــمــیــــــرمـ 

  هــنـــــوز هــمـ جــــای دو دســـــتـــــات خـــــالـــی مـــونــده 

  تــا قــیـــــامـــتـــــــ تــــــوی دســــتــــــای حــــقــــیـــــرمـ 

خــــاکـــــ هـــــر جـــاده نـــشـــســـتـــه روی دوشـــمـ 

کـــی مــیــاد روزی کـــــه بــــا تـــــو روبــــــــرو شــــــمـ 

  مـــــن کــــه از اول قــــــصــه گـــفــــتــــــه بـــــودمـ 

غــــیـــر تــــــو بـــــا ســـایـــــه هــــمـ نـــمـــــی جــوشــمـ