نــبــودنــتـــ بــهــتــریــن بــهــانــه اســتـــ بــرای اشـــکـــ ریــخــتــن

ولــی کــاش بــودی  تــا اشــکــهــایــمـ از شــوق دیــدارتــ سـرازیــر مــی شــد


کـاش بــودی و دسـتـهـای مـهـربــانــتـــ


مـرهـمـ هـمـه دلـتــنـگـی هـایـمـ ونـبـودن هـایـتــ مـی شـد


کــاش بــودی    تــا سـر بــه روی شــانــه هــای مـهــربــانــتـــ مـی گــذاشـــتـمـ


و درد هـــایــمـ را بــه گــوش تــو مـی رســانــدمـ


بـدون تـو عــاشــقــی بــرایــمـ عــذابــــ آور اســتــــ


مــی دانــمـ کــه نـمــی دانـــی


بــعـد از تــو دیــگـر قــلـبــی     بـــرای عـــاشـــق شـــدن نـــدارمـ


کـاش مــی دانــســتــی کــه چــقــدر دوســتــتـــ دارمـ


و بــیــش از عــشــق بـــر تــــو عـــاشـــقـــمـ

مـی دانـی کـه اگــرازکــنــارمـ بــرویلــحــظـه هـای زنــدگـی


بــرایــمـ پـــرازدرد و عـذابـــ اسـتـــ


مــی دانــمـ کــه نــمــی دانــی


دیــگــر بـــدون تــو بــهــانــه ای نــیـــســتـــ بــرای ادامـــه زنــدگـی جــز


انـــتــظـــار آمــدنــــتــــ حـــالـــا دیــگـــر نـــه از حــادثــــه خـــبـــر اســـتـــــ 


و نــه از اعـــجـــاز آن چـــشـــمـــهـــای آشـــنـــا


از دلـــتـــنـــگــــی هـــا     هـــمـ کــه بـــگـــذریـــمـ


تـــنـــهـــا    تــــنــــــــــهـــــــــــــــــا اتـــــفـــاق ایـــــن روزهـــــای مــــن اســتـــــ...........





مـــن گـــمـــان مــیـــکــردمـ رفـــتـــنــتــــ مــمــکــن نــیــســتـــ


رفــتــنــتـــ مــمـــکــن شـــد


بــاورش مــمـــکـــن نـــیـــســتـــــ


تــو نـــمـــی دانــی


نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه!


کـــه چــه دردی دارد خــلـــا جــای تــو را حـــس کــردن


و هــمــیــن درد هــمــه جــان مـــرا مــیــکــاهــد


تــو نــمــی دانــــی


نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه!